De kracht van een bloemkoolwijk, zoals ik deze vanuit mijn jeugd heb ervaren, is toch wel de sociale cohesie. De wijk was opgebouwd rond het gezin. Ik speelde veel buiten, veilig in de binnenhoven, met de kinderen uit de buurt. We voelden feilloos aan waar we wel mochten spelen en waar niet. Het pleintje, direct grenzend aan de tuin, was een overzichtelijke plek om te spelen waar onze ouders ons makkelijk in de gaten konden houden. Het plein dat een hofje verder lag, was voor later. Vele goede herinneringen.

Laatst fietste ik langs bij mijn ouderlijk huis, inmiddels bewoond door een ander jong gezin. Het zag er toch anders uit dan in mijn beleving van toen. Het sprankelde niet meer. Ik vond het zelfs niet aantrekkelijk genoeg om er later misschien een huis te kopen. Waar ligt dat nu aan? 

De leefbaarheid en omgeving van de woningen spelen naar mijn idee de belangrijkste rol. De woningen zijn relatief groot en zowel voor starters als gezinnen geschikt. De openbare ruimte ligt er nog steeds hetzelfde bij als toen: nog steeds zie ik dezelfde gemeentelijke struiken staan op de hoek. Ik denk dan: geef dat stuk grond aan de bewoners! Laat hen hun tuin vergroten, of maak een moestuin voor de hele buurt. Betrek de bewoners bij het beheer van de openbare ruimte. Meedenken en meedoen levert verantwoordelijkheidsgevoel op en zelfinitiatief. Dat maakt de bloemkoolwijken (weer) aantrekkelijk voor de starter en het gezin, waar ze voor bedoeld zijn.

Met een paar kleine ingrepen kan het woningaanbod bovendien een stuk gevarieerder worden gemaakt. Simpelweg herstructurering van het oude. Zo zijn in de Wijkontwikkeling Oranjegracht/ Waardgracht in Leiden vele donkere plekken, onderdoorgangen, onduidelijkheden qua ingang en plaatsing van bergingen zó gemaakt dat ze veiliger zijn en technisch gemakkelijker te beheren. De tuinen zijn open en overzichtelijk. De sociale controle is groter, omdat men elkaar kan zien. Gevaarlijke situaties, zoals het gebruik van daken voor terrassen, zijn beveiligd. En waar nodig  zijn in een aantal woningen badkamers en keukens vernieuwd. De kleinste woningen zijn groter gemaakt en de grootste woningen hebben toegang gekregen tot meer buitenruimte. Met deze eenvoudige ingrepen is er een gevarieerd woningaanbod ontstaan in een de buurt die nu weer toekomstbestendig is.  

Zou de wijk waarin ik opgegroeid ben ‘mijn’ toekomstig type wijk worden? Hopelijk gaan de ongeveer 70 bloemkoolwijken in Nederland een opwaartse beweging maken. Op naar een sprankelende toekomst.  


Studiedag Duurzaam Voorraadbeheer
Het bepalen van de toekomstbestendigheid van jaren 70- en 80-wijken komt aan bod tijdens de Nirov Studiedag Duurzaam Voorraadbeheer op 15 maart 2011,  EEN NIEUWE TOEKOMST VOOR JAREN 70- EN 80-WIJKEN. Inzicht in de oorspronkelijke kwaliteiten, de bevolkingssamenstelling, het veranderend gebruik en het imago dienen als startpunt voor vernieuwing. Maatwerk voor wie en hoe.

Tijdens deze studiedag leert u succesvolle strategieën om te investeren in sociale structuren en om vernieuwing tot stand te brengen. En u brengt een bezoek aan de Wijkontwikkeling te Leiden. 

Meld u aan

Sprekers o.a. Ivan Nio (Ivan Nio Stedelijk Onderzoek en Advies), Robert Derks (Derks Stedebouw), Rini Biemans (Creatief Beheer), Peter van Swieten (Swieten Partners Architecten) en Catherine Visser (DaF Architecten).